Als je al honderd keer hebt gehoord dat je het gewoon moet loslaten, hoe dan?
Waarom een kinderwens je hele leven kan overnemen
Misschien herken je dit.
Je bent op je werk, maar ondertussen denk je aan je cyclus.
Je bent op een verjaardag en merkt dat je automatisch kijkt welke vrouwen zwanger zijn.
Je bent op vakantie en betrapt jezelf erop dat je rekent: als het deze maand lukt, ben ik dan tegen die tijd zoveel weken zwanger?
Je bent aanwezig, maar ergens ook niet.
Alsof er voortdurend een tweede leven op de achtergrond draait.
Veel vrouwen denken dat ze vooral bezig zijn met zwanger worden.
Maar vaak gebeurt er iets anders.
De kinderwens wordt langzaam het middelpunt waar alles omheen begint te draaien.
Niet omdat je dat bewust kiest.
Maar omdat het verlangen steeds meer ruimte inneemt.
Voor veel vrouwen is iedere menstruatie opnieuw een moment waarop de kinderwens weer alle ruimte inneemt.
Lees ook:
Het begint vaak heel onschuldig
Toen je besloot dat je graag moeder wilde worden, had je waarschijnlijk niet verwacht dat dit zoveel invloed zou krijgen op je dagelijks leven.
Misschien stopte je met anticonceptie.
Misschien dacht je dat het vanzelf zou gebeuren.
Misschien gaf je het een paar maanden de tijd.
In het begin voelt dat vaak ontspannen.
Maar wanneer zwanger worden langer duurt dan verwacht, verandert er iets.
Je gaat meer opletten.
Meer nadenken.
Meer zoeken.
Meer hopen.
En zonder dat je het merkt, krijgt je kinderwens steeds meer invloed op je gedachten, keuzes en plannen.
Wanneer een kinderwens een tweede baan wordt
Wat veel vrouwen onderschatten, is hoeveel mentale energie een kinderwens kan kosten.
Er is het wachten.
Het hopen.
De teleurstelling wanneer je menstruatie begint.
De gesprekken met artsen.
De onderzoeken.
De vruchtbare dagen.
De informatie die je online leest.
De verhalen van anderen.
De voortdurende vraag:
"Wat kan ik nog doen?"
Het zijn vaak geen grote dingen op zichzelf.
Maar samen vragen ze ontzettend veel van je.
Soms voelt het alsof er voortdurend een tabblad openstaat in je hoofd dat nooit helemaal sluit.
Wanneer je kinderwens steeds meer ruimte inneemt, kunnen ook gewone situaties ineens heel confronterend worden.
Lees ook: Waarom doet een zwangerschap van iemand anders soms zoveel pijn?
Stel dat ik straks zwanger ben
Wat ik zelf pas veel later doorhad, was hoeveel keuzes ik begon te maken vanuit een mogelijke zwangerschap.
Ik stelde dingen uit.
Niet bewust.
Maar steeds vaker dacht ik:
"Ja, maar stel dat ik straks zwanger ben."
Een reis.
Een opleiding.
Een nieuwe baan.
Een verhuizing.
Alles werd bekeken door de bril van een toekomst die elk moment kon beginnen.
Dat klinkt logisch.
Totdat maanden jaren worden.
Dan ontdek je dat je niet alleen hebt gewacht op een kindje.
Maar soms ook op je eigen leven.
Je wereld wordt kleiner
Een kinderwens gaat niet alleen over zwanger worden.
Het gaat ook over toekomst.
Over verwachtingen.
Over het beeld dat je had van hoe je leven eruit zou zien.
Wanneer die toekomst onzeker wordt, kan je wereld langzaam kleiner worden.
Niet omdat je minder wilt.
Maar omdat steeds meer energie naar één verlangen gaat.
Veel vrouwen merken dat ze minder genieten van dingen die vroeger vanzelfsprekend waren.
Dat ze zich terugtrekken.
Dat ze minder spontaan zijn.
Dat ze zich anders voelen dan vroeger.
Soms zeggen vrouwen tegen mij:
"Ik herken mezelf niet meer."
Dat is vaak het moment waarop ze beseffen hoeveel impact deze periode eigenlijk heeft.
Het probleem is niet dat je te veel verlangt
Veel vrouwen worden streng voor zichzelf.
Ze vinden dat ze er minder mee bezig zouden moeten zijn.
Positiever zouden moeten zijn.
Meer zouden moeten loslaten.
Maar eerlijk?
Het probleem is meestal niet dat je te veel verlangt.
Het probleem is dat je al heel lang iets draagt.
Een verlangen.
Een onzekerheid.
Een verdriet dat vaak onzichtbaar blijft voor de buitenwereld.
Dat vraagt energie.
Dat vraagt aandacht.
Dat vraagt ruimte.
Wat ik zelf heb geleerd
Als ik terugkijk op mijn eigen kinderwenstraject, zie ik dat ik lange tijd dacht dat alles draaide om zwanger worden.
Pas later begreep ik dat ik onderweg ook iets anders was kwijtgeraakt.
Mezelf.
Mijn spontaniteit.
Mijn vertrouwen.
Mijn gevoel van vrijheid.
En misschien was dat wel één van de belangrijkste inzichten.
Dat een kinderwens belangrijk mag zijn.
Maar niet je hele identiteit hoeft te worden.
Wat helpt?
Niet nóg meer informatie.
Niet nóg meer controle.
Niet nóg meer zoeken naar het volgende wat je kunt proberen.
Wat vaak helpt, is iets anders.
Stilstaan.
Eerlijk kijken naar hoeveel ruimte je kinderwens inmiddels inneemt.
Opmerken wat je onderweg bent gaan missen.
En jezelf de vraag stellen:
"Hoe wil ik leven terwijl ik wacht?"
Niet omdat je je kinderwens opgeeft.
Maar omdat jouw leven ook nu plaats mag innemen.
Wat ik hoop dat je meeneemt
Als er één ding is dat ik hoop dat je uit deze blog meeneemt, dan is het dit:
Je kinderwens mag belangrijk zijn.
Heel belangrijk zelfs.
Maar jouw leven hoeft niet stil te staan totdat er een positieve zwangerschapstest verschijnt.
Je hoeft niet te kiezen tussen verlangen en leven.
Beide mogen naast elkaar bestaan.
Verder lezen
➡Mijn verhaal achter Innergy Balance