Begeleiding bij kinderwens wanneer zwanger worden uitblijft
Het leven voor en na Felix
Mijn rauwe verhaal over verlies en nieuw geluk
Het leven voor en het leven na het overlijden van mijn kindje. Het zijn twee werelden die niet verder uit elkaar konden liggen. Dit is mijn eerlijke verhaal over rouw na het overlijden van een baby, de leegte, het opnieuw leren leven, en hoe NEI-therapie mij hielp mijn kracht terug te vinden.
Het zorgeloze leven voor het verlies
Voordat ik Felix kreeg en überhaupt moeder wilde worden, leek mijn leven vrij zorgeloos. Het draaide vooral om mijn carrière, mijn relatie, lekker uit eten, op stap gaan, reizen en genieten. Ik kon me moeilijk voorstellen hoe het zou zijn wanneer je een grote tegenslag zou meemaken, want tot dat punt in mijn leven had ik er nog niet echt mee te maken gehad. Soms vroeg ik me af: gaat mijn relatie het redden als er iets heel ergs gebeurt? Ga ik mijn verdriet kunnen delen met mijn man, en gaan we elkaar echt begrijpen op emotioneel vlak? Mijn man is niet iemand die vaak emoties laat zien of erover praat. Ik had nooit kunnen bedenken dat het ergste wat je kunt meemaken als ouder, mij zou overkomen: het overlijden van mijn baby.
De week met Felix: geluk en afscheid
In de dagen voor de bevalling, ik was toen ongeveer 37 weken zwanger, las ik een tijdschrift waarin een moeder in een lege kinderkamer stond. Het artikel ging over haar overleden baby. Ik weet niet meer precies hoe haar verhaal ging, maar ik dacht toen nog: gelukkig kan dit mij niet meer overkomen, mijn kindje is de 37 weken gepasseerd, is gezond volgens alle echo's, en ik voelde me vitaal. Ik had nooit kunnen denken dat ik een paar dagen later ongeveer hetzelfde zou meemaken.
Op 30 mei 2020, op de dag dat Felix overleed, begon mijn nieuwe leven. Het leven na het verlies van mijn kindje. De eerste weken waren gevuld met de uitvaart, bezoek van familie en vrienden, foto's kijken, verhalen vertellen over Felix en heel veel huilen. Maar na ongeveer een maand veranderde dit. Iedereen ging door, wij stonden nog stil. De rouw na het overlijden van mijn baby begon pas echt. Ik was niet meer die trotse, krachtige en energieke vrouw die ik was voor dit alles. Ik was gebroken, een moeder in de kraamweken zonder kind, een pas bevallen vrouw met alle pijntjes en kwaaltjes, maar geen baby in mijn armen. Ik leek en voelde me wel tien jaar ouder in een paar weken tijd.
Rouw verwerken en weer durven hopen
Ons geluk kwam een jaar en drie maanden later terug, toen Milo werd geboren en gezond bleek te zijn. We konden weer lachen en gelukkig zijn, zonder ons schuldig te voelen tegenover Felix. Het heeft me veranderd. Ik besef nu dat geluk ineens kan omslaan. Tijdens de zwangerschap van Milo was ik bang, constant bezig met de angst mijn kind te verliezen. Met NEI-therapie heb ik mijn angsten kunnen loslaten. Rouw verwerken na het overlijden van je baby is geen rechte lijn. Ik heb mijn verdriet een plek kunnen geven, zonder het weg te stoppen. Ik heb contact kunnen leggen met Felix en ik begrijp nu iets beter wat me is overkomen. Felix is oké, dus ik ben dat ook.
Met NEI heb ik mijn krachtige zelf weer teruggevonden. Niet meer de onbevangen chaos die ik ooit was, maar een versie van mezelf die meer rust en zelfvertrouwen heeft. En misschien wel een betere moeder dan dat ik zou zijn geweest zonder mijn ervaring. Ik heb van dit verlies mijn verhaal kunnen maken, waarmee ik nu andere vrouwen help die rouwen na het verlies van hun baby of worstelen met een onvervulde kinderwens. Je hoeft het niet alleen te doen.
Misschien herken jij je in mijn verhaal
Voel je je geraakt door wat ik deel? Of heb je zelf te maken met rouw na het verlies van je baby, of een onvervulde kinderwens? Je bent welkom om je verhaal te delen, een vraag te stellen of gewoon even contact te zoeken. Stuur me gerust een berichtje, je hoeft het niet alleen te doen.